Aksharyatra | अक्षरयात्रा

 कसं जगायचं आम्ही? कसं जगायचं आम्ही? तुम्ही वावर घेताय, म्हणजे नुस्तं वावर घेतायं का? वावर म्हणजे नुस्ती जमीन, नुस्ती लॅण्ड नाही हो सरकार मा...

एका शिक्षकाची कैफियत   खरं सांगतो- मुलं गृहपाठ करत नाहीत यात माझा दोष नाही ! या शतकाचा कोरा कागद त्यांच्या लेखणीला झिरपू देत नाही मुलं प्रार...

दगडी खांबांचे आकाश   दगडी खांबांच्या आकाशाखाली पडाव पडला आहे बिऱ्हाडाभोवती दगडांच्या गराड्यात कोंबड्या दाणे टिपताहेत अर्धवट आकारातल्या दगडमू...

बापाला शहरात करमत नाही आभाळानं भरगच्च कोसळल्यावर पिकानं तरारून यावं तसा भरभरून येतो बाप मुलानं शहरात बांधलेल्या टुमदार बंगल्यात शिरताना हयात...

कविता समजून घेताना... भाग: एक • सरकारी दवाखाना शहरातल्या सरकारी दवाखान्यात भरती झालंय गाव, कुणीतरी वयात आलेली पोरगी मोजतेय शेवटच्या घटका आयस...

माणूस नावाच्या प्राण्याच्या अनेकांनी अनेक अंगांनी अनेक व्याख्या केल्या आहेत. त्या यथार्थ किती, अतिशयोक्त किती अन् अगम्य किती, ते त्यालाच माह...

चालणं माणसाचं प्राक्तन आहे. नियतीने त्याच्या ललाटी कोरलेला अभिलेख आहे तो. प्रत्येकाला आयुष्याचे किनारे धरून पुढे सरकत राहावं लागतं. चालण्याच...